# Over Koen

Over
Koen Van
Wichelen

Koen Van Wichelen (1966) is een Vlaamse auteur, voormalig journalist en uitgever. Hij debuteerde met de verhalenbundel Pleidooi voor een warmere samenleving en andere beslommeringen. Zijn romans zijn Krokodillentranen, De barmhartigen, De laatste man, De varkens en De liefhebber.

Zijn verhalen vertrekken vanuit observaties uit het echte leven en draaien rond herkenbare mensen die plots in onverwachte situaties terechtkomen. Liefde, vriendschap, verlies, macht en kwetsbaarheid keren regelmatig terug.

Koen schrijft helder, beeldend en sterk vanuit dialogen. Met humor, suspense en een zachte blik voor menselijke tekortkomingen wil hij lezers vooral één ding laten doen: verder lezen.

![Hero](https://www.koenvanwichelen.be/media/2sagiooe/hero.jpg)

Verhalenverteller
pur sang

Koen Van Wichelen (°1966) is een autodidactisch schrijver voor wie schrijven even noodzakelijk is als ademen.

"Ik ben een schrijver zonder formele opleiding, geen academicus maar een autodidact. Ik schrijf en werk dus niet volgens het boekje. Schrijven is voor mij geen tijdverdrijf. Ik doe het al mijn hele leven. Het is voor mij even vanzelfsprekend en noodzakelijk als ademen."

Hij was hoofdredacteur van Kampus en Teek Magazine, adjunct-hoofdredacteur bij Humo en mede-oprichter van het Fonds Pascal Decroos voor Bijzondere Journalistiek.

Na een lange loopbaan als journalist, redacteur en uitgever kiest hij bewust voor literatuur die niet wil uitleggen of overtuigen, maar voelen.

Het verhaal staat voor Koen altijd voorop. Geen intellectuele oefening en geen grote boodschap die aan de lezer moet worden uitgelegd, maar personages en gebeurtenissen die iets herkenbaars blootleggen over het leven.

Zijn journalistieke achtergrond is nog altijd voelbaar in zijn fictie: in de manier waarop hij observeert, scènes opbouwt en dialogen laat klinken zoals mensen echt praten.

Koen Van Wichelen werpt zich op tot een volwaardige schrijver van korte verhalen, uitzonderlijk in de huidige Vlaamse literatuur.

Herman Brusselmans

Koen Van Wichelen is een verhalenverteller pur sang.

Trouw

Hartzeer & humor

Koen Van Wichelen schrijft op het snijvlak van hartzeer en humor, met een genadeloze pen, maar altijd met een zachte blik voor de zwakheden van zijn personages.

Zijn verhalen gaan over liefde, vriendschap, verlies, macht, groei en loslaten. Over gewone mensen met scherpe kantjes. Over wat er gebeurt wanneer hun zekerheden beginnen te schuiven.

Achter harde, vreemde of weinig sympathieke personages zit vaak iets anders: eenzaamheid, verlangen, angst of kwetsbaarheid.

Koen schrijft geen autofictie en zet zichzelf zelden centraal. Persoonlijke ervaringen, ontmoetingen of observaties kunnen wel het vertrekpunt vormen voor een fictief verhaal.

“Ik ben niet zo’n fan van schrijvers en kunstenaars die in hun werk te nadrukkelijk aan “zelfonderzoek” doen. Al dat publiek geworstel met “innerlijke demonen” neigt al te vaak en te snel naar vervelende navelstaarderij.”

![Portret](https://www.koenvanwichelen.be/media/qfrn0iyr/portrait.jpg)

Schrijven als ontdekkingstocht

Zijn werk ontstaat intuïtief, als een tocht zonder kaart waarin personages hem de weg wijzen.

Koen Van Wichelen vertrekt nooit vanuit een uitgewerkt plan.
Vaak is het één beeld dat jarenlang blijft hangen, zoals een oude voetbalvoorzitter in een kapsalon, een man die een auto opblinkt aan de lokale carwash. Dat beeld groeit uit tot een openingsscène, een personage, of een heel boek.

"Ik duwde mezelf van een klif en vervolgens moest ik wel vliegen," zegt hij over het schrijven van De liefhebber.

Geen kaart, geen gps, geen schema: puur op gevoel, met de personages als reisgenoten.

Intuïtief schrijven betekent voor Koen echter niet vrijblijvend schrijven. Ritme, suspense, geloofwaardige dialogen en de balans tussen humor en ernst moeten kloppen.

De verhalen

Koen Van Wichelen debuteerde met de verhalenbundel Pleidooi voor een warmere samenleving en andere beslommeringen, gevolgd door de romans Krokodillentranen, De barmhartigen, De varkens en De liefhebber.

Hoewel elk boek een eigen wereld en personages heeft, keren dezelfde ingrediënten terug: herkenbaarheid, scherpe observaties, humor, kwetsbaarheid, suspense en onverwachte wendingen.

Herman Brusselmans noemt hem "uitzonderlijk in de huidige Vlaamse literatuur"; het dagblad Trouw omschreef hem als "een verhalenverteller pur sang."

ontdek alle verhalen

/boekenoverzicht/